Afryka

Drugi pod względem zajmowanego obszaru kontynent świata, o powierzchni 30,3 mln km2, stanowi nieomal 1/5 lądów na Ziemi, zamieszkuje blisko 950 mln ludności – gęstość zaludnienia jest tu więc niezbyt wysoka, by nie rzec niewielka, jeśli porównać ją do Azji.

Specyfika tego obszaru wiąże się w głównej mierze z plagą ubóstwa, głodu i braku dostępu do pitnej wody, co z kolei stanowi negatywny skutek warunków naturalnych, panujących w Afryce, a niesprzyjających rozwojowi rolnictwa czy też przemysłu, mogącego przyczynić się do modernizacji gospodarek. Taki też jest obraz owego kontynentu w oczach społeczności krajów wysoko rozwiniętych – kiedy myślimy „Afryka”, mamy przed oczyma z jednej strony bezkresne pustynie, sawanny i rozległe, niezamieszkałe płaskowyże, z drugiej zaś głodujących mieszkańców, wszechobecną nędzę oraz brak jakichkolwiek perspektyw na lepszą przyszłość… Ten jednak, kto pokusi się o poznanie tego kontynentu „od środka”, zwróci uwagę na odmienność i różnorodność poszczególnych kultur, zechce sięgnąć po informacje na temat starożytnych cywilizacji, dzięki którym uformowały się fundamenty ludzkości, odkryje nieznane oblicze Afryki – miejsca, w którym człowiek nadal w największym stopniu potrafi pokojowo współistnieć w zgodzie z naturą i w którym pierwotny krajobraz nie został jeszcze całkowicie przekształcony i dostosowany do współczesnych realiów. W istocie, jest to świat inny, ale czy naprawdę „trzeci”???

Afryka wydaje się odosobniona – nie tylko, jeśli weźmiemy pod uwagę jej niski poziom zaawansowania gospodarczego czy niezbyt aktywne uczestnictwo w społecznościach międzynarodowych.

Również spoglądając na mapę, dostrzeżemy, iż kontynent ów bezpośrednio sąsiaduje jedynie z Azją, za pośrednictwem Kanału Sueskiego, natomiast od „Starego Świata” Europy oddziela ją Morze Śródziemne i Cieśnina Gibraltarska. Od wschodu otaczają ją wody Oceanu Indyjskiego, od zachodu zaś Atlantyku.