Togo

Togo jest maleńkim państewkiem w rejonie Afryki Zachodniej. Graniczy z Beninem, Burkuna Faso oraz Ghaną. Posiada także wąski skrawek wybrzeża w rejonie Oceanu Atlantyckiego.

Togo | Trzej mali przyjaciele - foto by Paul-W

W 1471 roku do wybrzeży dzisiejszego Togo dotarli Portugalczycy. To tutaj uciekali mieszkańcy Dahomeju i Aszanti w obawie przed handlarzami niewolników. W wieku XVII ludy północy zaczęły zakładać w tym rejonie pierwsze nietrwałe państewka, oparte na prawie koranicznym. W XIX wieku obszarem tym zainteresowały się europejskie państwa imperialne i ostatecznie Togo stało się własnością Niemiec. W czasie I wojny światowej obszar kolonii niemieckiej został podzielony pomiędzy Francuzów a Brytyjczyków. W roku 1956 odbyło się referendum i tak zachodnia część terytorium weszła w skład Brytyjskiego Złotego Wybrzeża Wschodniego, natomiast wschodnia otrzymała autonomię w ramach Wspólnoty Francuskiej a cztery lata później proklamowano jej niepodległość. Początki państwowości były dość burzliwe: dyktatury, zamachy stanu oraz monopartyjny system sprawowania władzy, hamowały znacznie rozwój turystyki tego kraju. Obecnie sytuacja polityczna jest nieco bardziej stabilna, lecz w dalszym ciągu nie jest ona w pełni demokratyczna.

Południowe obszary Togo kształtuje aluwialna, nadbrzeżna nizina. Północne regiony zdominowane są przez wyżyny i niewysokie pasma górskie Atakora i Togo. Najwyższe wzniesienia kraju ma 1026 m n.p.m. System rzeczny tworzą dwie główne rzeki: Oti i Mono. Wybrzeże kraju liczy sobie jedynie 56 km. W rejonie tym występują liczne laguny a linia brzegowa jest płaska i raczej zwarta.

Ciekawie prezentuje się świat fauny i flory. Na wybrzeżu występują gaje palmowe i namorzyny a w doliny rzek porastają wilgotne lasy równikowe. Na bardziej suchym terenie spotkać można roślinność sawannową. Żyją tutaj lwy, słonie, małpy, hipopotamy oraz krokodyle, lecz największą atrakcją są przepiękne wielobarwne motyle występujące w regionie Kpalimé.

Większość kraju objęta jest wpływami klimatu podrównikowego wilgotnego. Na północnych obszarach dominuje klimat monsunowy, a w rejonie wybrzeża bardziej suchy. Sumy opadów wahają się od 700 do 1500 mm w zależności od regionu. Na południu występują dwie pory deszczowe natomiast w centrum kraju jedna. Okresowo w Togo wieje wiatr zwany barmattanem. Przynosi on suche i gorące masy powierza znad Sahary. Do Togo najlepiej wybrać się od połowy czerwca do połowy września.

Togo | Niamtougou - foto by Paul-W

Choć Togo jest jedynie niewielkim skrawkiem ziemi, to ma do zaoferowania wiele wspaniałych wrażeń i pięknych zakątków. Niezwykle urokliwie prezentują się jego bezludne plaże. Warto wybrać się także na wycieczkę w region Nabyé , by odwiedzić plemienę Tambrema  . Ich domy przypominające fortece, budowane są bez użycia narzędzi z cegieł suszonych na słońcu. Niezapomnianym przeżyciem będzie  wizyta w okolicach Kpalime, gdzie podczas wędrówki po pagórkowatym terenie podziwiać można niezliczoną wprost ilość różnokolorowych motyli. Wartym zobaczenia jest także miasto Aneho, będące dawną kolonialną stolicą. Miłośnicy sportów wodnych powinni udać się nad jezioro Togo.

• « poprz.
• nast. »